Shakespeare: Hier is the place to be, Mozart.

Mozart: Luister, mijn vriend. Hoor je hoe die jongens en meisjes zich verdiepen in de lessen notenleer?

Mozart: 74 jongens en meisjes kunnen in dit gebouw, de oude jongensschool op de Markt, vanaf december 1925 naar de lessen notenleer komen bij hun meester Constant. Vanaf 1 september 1927 kunnen deze jongen talenten ook instrumenten leren bespelen.

Shakespeare:  

Eerst heersen piano en harmonium tesaam,
Alleen op ’t toneel, zo stil en bekwaam.
Maar zie! In negentien acht-en-twintig klinkt een andere taal:
Hout en koperblazers betreden trots de zaal.
En pas in de dert’ger jaren, zacht en fijn,
Vindt eind’lijk de viool haar lessenlijn.

Mozart: En de school groeit en bloeit. Steeds meer leerlingen, meer leerkrachten, meer muziek!

Jakob Smits: Meer kunst!

Shakespeare:

Oh waarde heer Jakob Smits, zo edel en fijn,
oh zeg ons toch, mag ’t wonder zijn
Dat gij, een Molse schilder, gekend van heinde en verre
u aansluit bij ons, hier hoog in de Sterre.

Jakob Smits: In dit gebouw kun je van 1925 tot eind jaren 1940, niet alleen muzieklessen volgen, maar ook de teken – en schilderkunst beoefenen. En laat dat nu net mijn passie zijn.

Mozart: Mol en Jakob Smits zijn inderdaad ontegensprekelijk met elkaar verbonden.

Jakob Smits: En de academies ook. We verblijven maar liefst 25 jaar in hetzelfde gebouw. Muziek en beeld, samen op eenzelfde locatie. We delen in die moeilijke oorlogsjaren 1940 – 1945, zelfs dezelfde ‘kunstleider’. Juliaan Platteau staat aan het hoofd van zowel de muziek – als de tekenschool. En wie weet wat de toekomst brengt?

Mozart: Een verhuis heb ik gehoord. Net zoals begin jaren 1950. Het gebouw aan de markt is eind jaren negentienhonderd vijftig te klein om de meer dan 200 leerlingen, die ondertussen muziekonderricht krijgen aan de academie, te herbergen.

Jakob Smits: Och jee, dan moeten we samen met onze gasten maar snel op zoek gaan naar die nieuwe plek waar kunst in Mol kan groeien en bloeien.

Shakespeare:   

Mijn beste Jakob, dank u zozeer,
Voor ’t brokje Molse historie, schoon en teer,
Dat gij ons schenkt met woord en wijs gebaar —
Waarin ook gij uw plaats hebt, klaar en waar