Mozart: Het Santo Tomasplein. Hier stond de oude gemeenteschool met een ongemeen rijke geschiedenis die teruggaat tot de eerste steenlegging in 1840. Het gebouw is recentelijk afgebroken en is er een appartementsblok in de plaats gekomen. Weet je dat de leraren in die tijd met schop en ‘hulleketel’ de ‘stoof’ op tijd moeten aansteken? Anders is het niet warm in de klas. En wanneer je even naar de wc moet, moet je aan de visboer aan de overkant van de straat gaan vragen om even zijn kleinste kamer te mogen gebruiken. Want een eigen toilet is er niet.

Shakespeare:   

En op het Rondplein, in kroeg en klein café,
Kent men elke muzikant van onze school terdege mee;
Geen snaar, geen toon blijft daar ooit ongekend —
De muziekschool heeft elk oor daar al verwend

Mozart: In de jaren Vijftig verandert er veel voor de school. Want, mijn beste William, het moment waarop jij hebt gewacht. In 1954 wordt de studierichting woordkunst opgericht.

Shakespeare:   

O woord, hoe schoon kunt gij toch wezen, fijn,
Een kunst voor oud én jong, voor groot en klein.
Gedichten, theater in welbespraakte toon,
Intonatie, imitatie — woorden in alle kleuren, o zo schoon.
 

Mozart: Er worden ook steeds meer nieuwe instrumenten en lessen voorgesteld, koren en orkesten opgericht. En ook volwassen leerlingen vinden meer en meer hun weg naar de academie.

Shakespeare:   

Zovelen willen leren van muziek en woord,
Dat ’t schoolse huis haast barst uit zijn oord;
Van buiten Mol komt men, in drommen groot,
Tot men in negentienhonderd twee-en-zestig besloot:
Wijkscholen rijzen, klaar en wel bedacht,
Opdat elk talent zijn plaats hervindt in kracht.  

Mozart:               

Maar, kom William we moeten verder gaan,
Want onze ontdekkingstocht is nog niet gedaan.
Oei, nu begin ik ook al te dichten.