Shakespeare:   
O theaterzaal Rex, zo majestieus. Waar drama leeft en zingt,
Waar elke ziel een rol omringt!
Hier sta ik fier, hier hoor ik thuis, overgoten met een vleugje theatrale saus.
Met spotlicht, zucht en daverend applaus!

Mijn Romeo en Julia, mijn getemde feeks

Hier leef ik voor, hier speel ik rollen, een hele reeks

Mozart: Theater en muziek… Hier geven ze elkaar adem. Ook de leerlingen en leerkrachten van de Academie staan hier vaak op de planken. Want wat is een kunstenaar zonder podium, zonder publiek?

Shakespeare:   
Wanneer het lied weer is gedaan,
mogen jullie vrolijk verdergaan.
Naar het huis waar de burgemeester zit,
waar men denkt en plant met veel pit.
Misschien heeft het bestuur daar klaar,
iets moois voor onze academie, waar of waar!”